Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki: Piosenka o robocie poetyckiej

Piosenka o robocie poetyckiej
 
do kogo należą rzeki przeszłość
i przyszłość (dwie główne
rzeki) zwłaszcza że płyniesz środkiem
wody i nie przypominasz siebie

i nie jest ci potrzebna pamięć
której trzymasz się
kurczowo w każdym wierszu choć i tak
pójdziesz na dno tego tekstu:

“zachłyśniesz się sobą
zanim komuś wpadniesz w oko
zachłyśniesz się sobą
zanim komuś zrobisz dobrze”

EUGENIUSZ TKACZYSZYN‑DYCKI ur. 1962 w Przemyskiem (Wólka Krowicka koło Lubaczowa). Opublikował m.in. Nenia i inne wiersze (Lublin 1990), Liber mortuorum (Lublin 1997), Kamień pełen pokarmu (Izabelin 1999, wyd. słoweńskie 2005), Przewodnik dla bezdomnych niezależnie od miejsca zamieszkania (Legnica 2000, 2003), Dzieje rodzin polskich (Warszawa 2005, wyd. austriackie 2012), Piosenkę o zależnościach i uzależnieniach (Wrocław 2008, 2009, Stronie Śląskie 2018, wyd. czeskie 2018), Rzeczywiste i nierzeczywiste staje się jednym ciałem (Wrocław 2009, wyd. serbskie 2018), Podaj dalej (Poznań 2012), Kochankę Norwida (Wrocław 2014),  Nie dam ci siebie w żadnej postaci (Kraków 2016) oraz Dwie główne rzeki (Poznań 2019). Laureat m.in. Nagrody Literackiej Gdynia (2006, 2009), Nagrody Literackiej Nike (2009), a także Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius za tom Imię i znamię z 2011 roku.

Katarzyna Zwolska-Płusa: Vesica Piscis


vesica piscis
 
płuca kręgowców lądowych powstały z pęcherza pławnego
wikipedia
 
oddychaj, rybko.
 
mimo że jesteśmy zamknięte w sobie, w tym kraju,
czasem bez powietrza (nieraz szła będziesz smogową
doliną i zła się ulękniesz).
 
oddychaj, drugie powstaje z jednego i pyk! pęka
pęcherz płodowy (to demo wersja tego jak pęcherz
pławny stał się ludzkim płucem).
 
oddychaj, ale ostrożnie. taki mamy klimat,
zawieszony pyłem w próżni pomiędzy betonem
a śnieżną łąką.
 
nim się obejrzysz, nim odetchniesz, przybędzie mnogość:
pokrzykiwań, rządów, mniemań, definicji. ale jeszcze
nie teraz. oddychaj.
 
któregoś dnia powiem ci, że byłaś małą rybką a ty
się uśmiejesz. jak ja ze źródeł wielości bytów. i że to
płynie. płynie nawet poprzez wiersz.

Katarzyna Zwolska-Płusa – mama, żona, nauczycielka, asystentka uczelniana. Autorka tomów poezji „Cud i Anomalia”, Brzeg 2017, za który otrzymała Nagrodę Literacką im. Jarosława Zielińskiego, „vesica piscis” oraz dwujęzycznego „separate/osobne”. Dwukrotna finalistka Pracowni Po Debiucie Biura Literackiego – w roku 2017 za zbiór opowiadań, w roku 2018 za zbiór wierszy. Prozę publikowała w „Fabulariach”, „Nowych Peryferiach” i „Helikopterze”, poezję między innymi w „Dwutygodniku”, „Fabulariach”, „Migotaniach”. Laureatka Award World Day Poetry UNESCO 2019.

Angelika Wlusek: Bi homo hetero

Bi homo hetero

Serce bi-

je mocniej

homo sum, humani nihil

a me alienum puto

bi homo hetero

  • tę łacińską sentencję

wytłumacz he(j)tero(m)

Angelika Włusek – urodzona 1 września 1996 roku. Od kilku lat mieszka w Krakowie. Absolwentka socjologii na Wydziale Humanistycznym Akademii Górniczo-Hutniczej. Debiutowała w antologii  poezji współczesnej ,,Strefa Ciszy” (Poetariat 2019). Szerszy wybór wierszy jej autorstwa można znaleźć na własnych profilach portali społecznościowych (Instagram: all_vluskova) oraz na stronie bloga ,,Poezja na każdy dzień”.

Strefa wolna. Wiersze przeciwko nienawiści i homofobii

Antologia wierszy przeciwko nienawiści i homofobii stworzona w sierpniu 2019 r. w ramach reakcji na wydarzenia mające miejsce w Białymstoku podczas Marszu Równości.

Książkę można zakupić, kontaktując się z nami mailowo: kontakt@outsidethebox.com.pl

Wydawca niniejszym przyznaje się do niedopatrzenia i oświadcza, że z powodu błędu w trakcie korekty wiersz „Każdy wie” podpisany został nazwiskiem Marcin Bies, podczas gdy jego prawdziwym autorem jest p. Tomasz Majzel.

Serdecznie przepraszamy. Błędów tego rodzaju już nie powtórzymy.

Więzy/więzi. Antologia poetów dla wolnego Tybetu.

Antologia wierszy Poeci dla Tybetu [2019]

Książkę można otrzymać po wpłacie (i przesłaniu potwierdzenia) dowolnej darowizny na konto akcji Niewidzialne Kajdany pomagającej więzniom politycznym w Tybecie.

Numer konta:

program „Niewidzialne kajdany” 73213000042001026966560001

Ewentualnie można też zakupić ją poprzez formularz Allegro, klikając TUTAJ.

Monika Maciasz: trójkąty 2.0

  
Monika Maciasz
różowe trójkąty 2.0

 
poziom męstwa określa skala krzyku
pamiętaj synku  jesteś tarczą
sterem białym żołnierzem
nosisz spodnie więc wpierdol
jesteśmy białą rasą białą siłą
na białku na białym koniu na białym
 
z okazji dnia lamusa zapal na torcie race
husaria nadchodzi tęcza
płonie babilon płonie
płoną nasze polskie serca w nich bozia
płonie że wstydu nie masz
tu się zaczyna polska tu się kończy godność





Monika Maciasz (1992) – byłam listonoszem i nie umiem jeździć na łyżwach. Czasem potrzebuję się zgubić. Publikowałam w Cegle, Wakacie, Blizie, Helikopterze, Autografie, Fabulariach.

Anna Dwojnych: Seans nienawiści z udziałem publiczności

      
Anna Dwojnych
Seans nienawiści z udziałem publiczności

może jesteś lesbą?! wymachuje pięścią
pasażer w pełnym przedziale PKP Intercity
[cofnij: ty, on, ludzie rozpuszczeni
w ekranach smartfonów, a także ta kobieta
z pomylonym miejscem], potem – paintball
z inwektyw (tamta kobieta coraz bardziej
brudna), wtedy reagujesz (w czym jesteś
jedyna); jego kontrreakcja – gest, który cię
namawia do autoerotyzmu. odpowiadasz,
dlatego: może jesteś lesbą?! w końcu ty też
milkniesz, po raz pierwszy inni ci przytakują.







Anna Dwojnych (1988 r.) - absolwentka socjologii i filozofii UMK, pisze poezję, prozę i teksty o filmach. Wyróżniona i nagrodzona w kilku konkursach poetyckich. Publikowała swoje teksty w m.in.: „Odrze”, „Lampie”, „Blizie”, „Wyspie”, „Fabulariach”, „Elewatorze”, „Wakacie”, „Kontencie”, „Tlenie Literackim”, „Babińcu Literackim”, „Śląskiej Strefie Gender”, „Cegle”,  „Stonerze Polskim”, „Fragile”. Autorka tomiku „gadu gadu”, pracuje nad swoją drugą książką poetycką pt „Wypadki z przypadkami”. Stypendystka Miasta Torunia w dziedzinie kultury.